Copy
Niet goed leesbaar? Bekijk hier de webversie.
Welkom lezers, hierbij de derde nieuwsbrief waar we verder kennismaken met de redacteuren. Ik, nieuw gezicht Marieke, kreeg vragen van Esther voor mijn kiezen.

Esther en ik gaan naar dezelfde boksschool en het pak rammel dat ze me daar geeft is vaak het hoogtepunt van onze beider lange eenzame studiedagen. Nu mochten we eens heen en weer mailen over cultuur, met in deze brief Noorse muziek, ongemakkelijke dates en vette vis. Als fraiche crèmeredacteur kom ik mooi met de deur in huis vallen: na Esther’s vragenvuur heb ik maar liefst zes tips mogen delen (een kutte tip is ook een tip, toch?).

Volgende week weer een nieuwe editie waarin Esther door Marieke bevraagd wordt. Heb jij nog dit soort vragen voor onze redacteuren? Laat het ons weten, vinden we leuk!

 
xoxo - crème
 
zoals altijd, klik op de titels voor een redirect naar de website
Welke artiest vinden al je vrienden heel leuk maar jij heel kut?
Yves Tumor

MARIEKE:  Nou moet ik een artiest èn mijn vrienden af gaan vallen.. Ik denk dat er weinig artiesten zijn die ik echt vanuit de grond van mijn hart kut vind, maar er zijn wel artiesten waarvan ik weet dat ze door muzikaal gelijkgestemde mensen worden gewaardeerd maar bij wie ik dat zelf na lang proberen nog steeds niet voel. Yves Tumor is er daar één van, een Amerikaanse producer die wordt gezien als één van de meest interessante experimentele artiesten van tegenwoordig. Het is onwijs knap hoe zijn plaat Heaven to a Tortured Mind kruisbestuivingen laat zien tussen rock, r&b en ambient. Rijk, emotioneel, glamoureus: het is het allemaal, ik weet het, maar ik voél het niet. Het genre-bending maakt Tumor zo vernieuwend, maar is ook de reden dat ik de pauzeknop vaak indruk. Sorry Yves, maybe one day.
Nu andersom: Welke alom onbegrepen artiest begrijp jij juist wel helemaal, en zouden wij daarom een (tweede) kans moeten geven?
Jenny Hval

MARIEKE: Ik heb haar muziek grijsgedraaid maar wel vaak in de afzondering, want met haar kun je je echt geweldig opsluiten. De Noorse avant-garde artiest bezingt op The Practice of Love niet de romantische liefde: ze viert liefde eerder als drijvende kracht achter al het leven, intimiteit in brede zin en vieringen van anders-zijn. Ze zingt over vampiers, kapitalisme en genderidentiteit, over bossen en insecten en Skype-gesprekken tussen vrienden over zwangerschap. Haar show in het Muziekgebouw heeft helaas al twee keer niet door kunnen gaan door youknowwho, dus tot die tijd moeten we het doen met haar muziek en haar tweede (!) novelle die vandaag verschijnt.
Als je nu twee weken met een artiest in quarantaine zou moeten doorbrengen, wie zou het zijn en waarom? Wat zouden jullie allemaal uitspoken?
Kate Bush

MARIEKE: Ik zou me graag opsluiten samen met Kate Bush, het liefst in een ver afgelegen landhuis ergens in Engeland, als ik dan toch mag kiezen. Zingend, dansend en pianospelend zouden we de dagen doorbrengen, in pyjama. En terwijl ik voor haar zou staan koken zou ze me dingen vertellen afkomstig uit haar onuitputtelijke bron verhalen en wijsheden. De vriendschap zou wat moederlijke tinten hebben, misschien zoals je die hebt met een leuke wijze tante. Na die twee weken zou Kate wel snel weer de hort op gaan want man, wat is die vrouw ambitieus.
We mogen (ook) weer naar musea! Tips?
Ed van der Elsken in het Rijks

MARIEKE: Zo snel als ik kan zal ik op mijn fiets stappen richting het Rijksmuseum. Eind 2019 kregen het Rijks en het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam de kans om het complete nalatenschap van fotograaf Ed van der Elsken te verwerven, dat tot die tijd nog grotendeels met veel liefde en zorg werd onderhouden door Ed’s weduwe Anneke. Plots was zijn gehele oeuvre in museumbezit en is inzichtelijk geworden welke tussenstappen, ontwerpen en denkprocessen er aan zijn altijd zo karakteristieke foto’s vooraf gingen. Uren kan ik kijken naar de werken waarin hij mensen krachtig en brutaal vast wist te leggen. Zo feestelijk, speels en zorgeloos zijn ook een aantal foto’s die nooit eerder zijn gepubliceerd en die nu zijn gebundeld in het boekje feest - dat precies die vrijheid verbeeldt waar we op het moment allemaal zo naar snakken.
Huidige guilty pleasure?
First Dates

MARIEKE: Mijn liefde en ik begonnen de eerste lockdownperiode met het kijken van The Wire, de misschien wel allerbeste televisieserie ooit (major niet-zo-verborgen tip!!!). Na vijf seizoenen moesten we even afkicken van het genadeloze drugscircuit en begonnen we met een aflevering First Dates. Dat werden er twee, en toen de avond erna toch weer eentje, en nu is er geen weg meer terug. Het ongemak, de gemene editing, de wonderlijke matches - het programma biedt goed leedvermaak en schotelt mensen heerlijk in hokjes voor. Kijken naar mensen die de liefde (niet) vinden is echt lekkere teevee. 
Wat is je favoriete eetplek in de stad? 
Kras Haring

MARIEKE: Van een verse haring kan een mens toch zo gelukkig worden. De viskraam op het Kattenburgerplein vangt de lekkerste van de stad, zonder twijfel. Perfect zout, vet en zacht. Of de horeca nou dicht is of niet, een vette bek kan je altijd halen. Via de naastgelegen poort van de voormalige St. Annakerk kom je uit op een prachtig stil hofje, waar je dan dus lekker die haring kan zitten opeten. 
Volg ons op Instagram.
|
\/
Website
Instagram
mail ons:
info@creme.amsterdam

je kunt hier je voorkeuren aanpassen of je hier afmelden voor de nieuwsbrief 😞.

ken je nog vrienden die ook wel wat Crème in hun inbox kunnen gebruiken?
stuur ze naar www.creme.amsterdam om zich aan te melden






This email was sent to <<Email Address>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
Crème · orionstraat 24 · Amsterdam, Noord-Holland 1033EV · Netherlands

Email Marketing Powered by Mailchimp