Copy
View this email in your browser
NIEUWSBRIEF VAN DE PROTESTANTSE GEMEENTE TE VUGHT AFLEVERING 16, 2 JULI 2020
Beste lezers,
 
Nieuwsbrief 16 is voorlopig de laatste Nieuwsbrief die verschijnt met een tussenpoos van één week. Nu de diensten weer beginnen en er een mogelijkheid bestaat om elkaar wekelijks te ontmoeten is het belang van een wekelijks schriftelijk contactmoment afgenomen. De volgende Nieuwsbrief komt over twee weken uit en dat zal dan voorlopig de laatste brief zijn voor de zomervakantie. In deze editie veel mededelingen, enkele meditatieve bijdragen en een kroniek van Karinke van der Leij. Veel leesplezier!
 
INHOUD

 

Kerkdiensten


Zondag 5 juli 2020, dienst vanuit de Lambertuskerk te Vught, 10.00 uur
Voorganger: ds. Udo Doedens
Muziek: Willem Visscher, orgel en leden van de cantorij
 
Zondag 12 juli 2020, dienst vanuit de Lambertuskerk te Vught, 10.00 uur
Voorganger: ds. Udo Doedens
Muziek: Cor Bezemer, piano en leden van de cantorij
 
In beide diensten staat een tekst uit Hooglied centraal. Op 5 juli ligt de nadruk op de 'Gij' in Hooglied 1: 1-8, de figuur van de bruidegom, en de week daarop op de 'jij' in Hooglied 2, de figuur van de bruid.

De diensten zijn te volgen via YouTube. Zie de mededeling hieronder.

Collecten:
Diaconale collecte: Vluchtelingenkampen op Lesbos. Rekening NL91 RABO 0155 4382 98 t.n.v. Diaconie Protestante Gemeente te Vught.
Tweede collecte: voor pastoraat en eredienst. Rekening NL75RABO0175417288 t.n.v. Protestantse Gemeente te Vught.
 
terug naar boven

DIT ZIJN DE MEDEDELINGEN
 
Het bijwonen van zondagse diensten
 
Als u de zondagse dienst wilt bijwonen, geeft u zich uiterlijk de donderdag voorafgaand aan de zondag op bij de scriba of haar plaatsvervanger (scriba@lambertuskerkvught.nl of 06-17038052). Als u één van het beperkte groepje bent dat we vanwege de coronamaatregelen kunnen toelaten in de kerk, ontvangt u van de scriba bericht. Bij dit bericht zit een stoelnummer. Met dit nummer kunt u in de kerk de voor u gereserveerde plaats vinden. Mocht de scriba u moeten teleurstellen, omdat het aantal van 30 bezoekers al is bereikt, dan krijgt u voorrang bij de volgende dienst. U dient zich voor die dienst wel opnieuw op te geven.
In de kerk kan niet worden gezongen. We zien ook nog even af van koffiedrinken en napraten in het kerkgebouw. Ondanks de beperkingen hopen we op gezegende diensten.
 
Een uitgebreide versie van dit bericht stond in Nieuwsbrief 15.

Het volgen van de kerkdiensten via internet
 
De diensten zijn te volgen en terug te zien via het nieuwe YouTubekanaal Lambertus TV. Het rechtstreekse internetadres is https://www.youtube.com/watch?v=fSRuJzlqFDU. De liturgie van de dienst staat op onze website.
Het opnemen en weergeven van een kerkdienst heeft nogal wat voeten in de aarde. Voor ons is het de eerste keer. In afwachting van een vaste camera werken we met een voorlopige opstelling. Het is dus mogelijk dat beeld en geluid te wensen overlaten. Al doende hopen we te leren en het resultaat te verbeteren. Wij vragen uw begrip daarvoor. Vragen of opmerkingen over de uitzending kunt u sturen aan scriba@lambertuskerkvught.nl.
 
Afscheid van Den Bosch

 
Sinds het begin van de lock down-tijd heeft de Protestantse Gemeente te Den Bosch haar kerkdiensten uitgezonden via internet. Goede banden met de plaatselijke omroep RTV de Lage Landen zorgden ervoor dat de Grote Kerk wekelijks, en rond Pasen zelfs dagelijks, in de lucht was. Hierdoor konden wij vanuit de regio met onze Bossche broeders en zusters meevieren. Na korte tijd kregen voorgangers uit de omgeving met hun kerkenraadsleden en lectoren een aandeel in de internetdiensten. Dit vergrootte de betrokkenheid van omliggende gemeenten bij de vieringen nog meer. Als kerkenraad van de Lambertusgemeente hebben we de ondernemingszin van de gemeente rond de Grote Kerk bewonderd en haar gastvrijheid op hoge prijs gesteld. We verwachten dat de samenwerking tussen de predikanten en de gemeenten die in de afgelopen tijd tot stand is gekomen ook later nog vruchten zal afwerpen. Met deelneming vernamen wij dat RTV de Lage Landen met ingang van 5 juli om gezondheidsredenen zijn werkzaamheden voor de Grote Kerk moet staken. Dit betekent dat de uitzendingen via internet vanuit Den Bosch voorlopig stoppen. In de coronatijd heeft De Lage Landen zich erg ingezet. Vanuit Vught betuigen we de betrokkenen onze dank en ons medeleven..
 
Diensten in de zomervakantie
 
Helaas zijn er te weinig kerkenraadsleden beschikbaar om op de zondagen 19 en 26 juli 2020 dienst in de Lambertuskerk te kunnen houden. In rustiger tijden hadden we waarschijnlijk een beroep gedaan op mensen buiten de kerkenraad om kerkenraadstaken te vervullen, maar dat wilden we vanwege de extra belasting, veroorzaakt door de anti-coronamaatregelen, niet doen. We hopen op uw begrip.
 
Ouderling pastoraat
 
De kerkenraad heeft Willem Westerwoudt bereid gevonden om het ambt van ouderling pastoraat op zich te nemen. Willem zal Ella Scherpenisse opvolgen, die in maart jl. haar ambt heeft neergelegd. Eventuele bezwaren tegen de bevestiging van Willem Westerwoudt kunt u tot en met 10 juli aanstaande schriftelijk en ondertekend indienen bij de scriba. Als er geen bezwaren zijn, zal de bevestiging plaatsvinden in een dienst na de zomervakantie. Tegelijk daarmee zal Willem belijdend lid van onze gemeente worden.
 
terug naar boven

Het Beleidsplan 2020-2023, aflevering 3

DIENEN


Twee weken geleden (Nieuwsbrief 14) maakten we een begin met de bespreking van het Beleidsplan 2020-2023 en het daaraan gekoppelde Werkplan. Vandaag is het onderwerp ‘Dienen’ aan de beurt.
 
Onder ‘dienen’ verstaan we wat gewoonlijk ‘pastoraat’ en ‘diaconaat’ wordt genoemd, dus het ondersteunen van mensen in geestelijke en in materiële nood. Het is een interessante stap als je die twee zaken samen neemt. Het betekent dat je als gemeente elkaar niet alleen wilt dienen met woorden (‘mooie woorden’), maar ook met daden (je wilt dat situaties veranderen), en niet alleen met daden (‘geld geven’, ‘iets regelen’), maar ook met woorden (je wenst mensen vertrouwen en geloof toe). Toch is het onderscheid tussen pastoraat en diaconaat nog niet achterhaald. De Pastorale Raad en het College van Diakenen blijven ieder een eigen taak behouden, ook al zien ze beide dat dienen de kern is van hun opdracht.
 
Pastoraat
Wat het pastoraat betreft, formuleert het Beleidsplan de ambitie dat de gemeente meer werk gaat maken van onderling pastoraat. In het algemeen leven de leden van onze gemeente goed met elkaar mee. Toch zijn er zijn altijd blinde vlekken, mensen die je niet goed kent of die uit het zicht raken. Daarnaast is meeleven nog iets anders dan pastoraat. Bij pastoraat (een pastor is een herder) probeer je elkaar te sterken in het geloof dat je deel uitmaakt van Gods kudde. Dat hoeft niet altijd expliciet gezegd te worden, maar contacten kunnen ook zo oppervlakkig blijven dat het idee van een kudde en van de Goede Herder ver weg blijft.
In het Werkplan neemt de kerkenraad zich voor om door te gaan met de Contactavonden per wijk, waar we vorig jaar mee zijn gestart. Verder vinden we het belangrijk dat alle gemeenteleden iets ontvangen in de gemeente en ook iets inbrengen. Zeker in een situatie van vergrijzing en krimp verdwijnt de luxe van de toeschouwersrol. Tegelijk willen we zoveel mogelijk vermijden dat mensen met tegenzin een taak vervullen. Het zou mooi zijn als gemeenteleden iets in de kerk kunnen doen wat met hun talenten overeenstemt.
 
Diaconaat
Het diaconaat wil zich blijven richten op de nood in de eigen gemeente, op nood in de regio (bv. via het Sociaal Fonds in Vught) en op nood verder weg (zoals bv. de strijd tegen Corona in Afrika, of de situatie in Griekse vluchtelingenkampen). Wat de wereldwijde nood betreft, zoeken we daar wel een lokale toegang toe. Diaconaat bouwt, als het goed is, niet alleen de ontvanger op, maar ook de gever. Daarom is het belangrijk dat de gever op enigerlei wijze contact maakt met het project of het doel waaraan hij geeft. Een aparte diaconale thematiek is de duurzaamheid. Onze kerk is nog niet ‘groen’. We doen niet of nauwelijks aan afval scheiden, isolatie etc. Daar willen we ons in de komende periode voor inzetten. Ook zouden we als gemeenteleden elkaar kunnen helpen om ons ‘groene bewustzijn’ te vergroten.

Een thema dat zowel ouderlingen, diakenen als kerkrentmeesters aangaat, is de wijze waarop de gemeente wordt bestuurd. In de landelijke kerk wordt nagedacht over ‘lichter besturen’, dat wil zeggen: met minder mensen. Dat thema staat ook op het Werkplan van onze gemeente.
 
Udo Doedens

 
terug naar boven
MEDITATIEF
Een meesteres uit Babylon
(n.a.v. Zacharia 5:5-11)
 
In de nacht ziet de profeet Zacharia acht visioenen. Ze hebben betrekking op Gods komende Rijk en worden door Zacharia rondverteld op het moment dat het volk Israël is teruggekeerd uit de ballingschap en begint aan de wederopbouw.
Het zevende visioen bevat een schrikeffect. Zacharia ziet een gebruiksvoorwerp, een efa. Een efa is een grote emmer, waarin graan werd afgemeten (een efa is ongeveer 40 liter) en bewaard voor particulier gebruik. Je kunt je voorstellen dat in elke keuken of schuur zo’n efa stond met daarin de graanvoorraad. Op verschillende plaatsen in de Bijbel lees je dat met de efa werd gesjoemeld. Iemand die graan ging kopen, nam het liefst een grote efa mee naar de markt en de koopman zelf hanteerde vaak een ‘schriele efa’ (Mi 6:10).
Als Zacharia de efa ziet en zich blijkbaar verbaast over zo’n alledaags voorwerp in een visioen, zegt zijn gesprekspartner, een engel, dat de efa ‘hun oog’ is. Hij bedoelt waarschijnlijk dat de graanvoorraad en het knoeien ermee het volk obsedeert. Het is de bril waarmee het volk de wereld bekijkt. Men is uit op voordeel ten koste van de ander.
Waarom doen de mensen zo? Dat ziet Zacharia als het deksel van de efa wordt getild en er een vrouw in blijkt te zitten. Een akelige ontdekking. Het blijkt de goddeloosheid te zijn, een concept dat in de Bijbel vaker als een persoon wordt beschreven: in het boek Spreuken is ze ‘de vreemde vrouw’, in Openbaring de hoer van Babylon. Hier wil ze uit de efa ontsnappen, om nog meer onheil te zaaien, maar dan gebeurt er iets grappigs. Twee vrouwen met ooievaarsvleugels tillen de efa met de slechte vrouw op en vliegen hem naar Sinear, een andere naam voor Babylonië (vgl. Gen 11:2). Dat is de plaats voor goddeloosheid. De vrouw krijgt er een huis en een voetstuk en wordt de godin van ginds. Opgeruimd staat netjes.  Wie bewaart aardappelen nou in de ijskast? - Foodlog
Het vooruitzicht dat de goddeloosheid in ballingschap zou gaan, zal de Israëlieten van toen hebben aangesproken. Zij kwamen net uit Babel terug en moesten weer hun roeping leren in onderscheid tot de leefwijze van de anderen. In de jaren voor de ballingschap waren ze hun roepingsbesef kwijtgeraakt, zodat hun verblijf in Babylon in zeker opzicht een logisch gevolg was. In Babylon echter hadden ze zich ook het eigenaardige van hun tora en hun God herinnerd. Zacharia’s visioen van de verbanning van de goddeloosheid bouwt daarop voort.
Voor ons heeft Zacharia’s nachtgezicht eerder iets provocerends. Kun je het kwaad, de goddeloosheid, zover buiten jezelf plaatsen, dat het iets uitheems wordt, iets van een andere wereld? Alsof het kwaad niet in jezelf zit en je er niet zelf een weg mee moet vinden. Is demonisering, het in een kwaad daglicht stellen van zwarten, van Marokkanen, van boze witte mannen etc. niet een van de grote gevaren van deze tijd? Is juist het zwart-wit denken niet het grootste kwaad?
Als de Bijbel de goddeloosheid aan Babel toedeelt, is dat niet om de Babyloniërs te demoniseren en vervolgens met een goed geweten plat te bombarderen. Het is om het kwaad en de strijd ertegen buiten ons bereik te plaatsen. Babel is het land waar de mensen met het kwaad proberen uit te komen. Daar staat de goddeloosheid op een sokkel. In Israël is het kwaad een vijandig principe. Daar stuurt God het ver weg van onze drempel. Wijze mannen en vrouwen in de Bijbel zul je nooit horen zeggen dat je met het kwaad ‘moet leren omgaan’ of ‘naar je hand moet zetten’. Alsof je er verstand van hebt. Je moet van het kwade vluchten naar het goede. Je moet ‘de boze niet weerstaan’, maar God liefhebben. ‘Een schrander iemand zal kwaad zien en zich verbergen, simpele zielen lopen ernaartoe en moeten boeten.’ (Spreuken 27:12)
De vraag is: hoe schrander zijn wij? Weten wij dat het kwaad een godin is uit een vreemd land? Of zit het kwaad verborgen in onze voorraadkist, waar het stiekem ons leven bepaalt? (UD)
terug naar boven

De Stephansdom in Wenen. Oostenrijk wil binnenkort de eerste maatregelen tegen de verspreiding van het coronavirus weer versoepelen.

15 Kronieken:
Karinke van der Leij

 

Een terugblik op de afgelopen maanden
 
Afgelopen zaterdag, 27 juni, vierde mijn vader zijn 90e verjaardag met ons. In klein gezelschap, dat wel. En met de anderhalve meter afstand, dat ook. Best moeilijk, zo blijkt in de loop van de middag. Allemaal familie en we hebben elkaar lange tijd niet gezien! Een bijzondere dag was het! Mijn vader voelt zich zeer bevoorrecht. Hij is nog redelijk vitaal, woont nog zelfstandig, kan goed voor zichzelf zorgen en bleef gelukkig gespaard voor de corona.
Corona trof wel mijn oudste broer. Al in het beginstadium van de pandemie werd hij ziek. Wat aanvankelijk een mild verloop leek, werd behoorlijk heftig. Het had veel impact op ons allemaal. Maar vooral op onze schoonzus. Met veel emotie deelde zij met ons hoe zorgen en spanning haar in de greep hadden. Vooral het grillig verloop van de ziekte, de hoge koortsen, waren slopend. Gelukkig is het niet tot een opname gekomen. Benauwdheid was het criterium. Daar moest ze erg alert op zijn. Langzaam trad het herstel in. We zijn nu negen weken later. Mijn broer zag er wel weer goed uit, maar na een fiets- of wandeltochtje van een klein kwartiertje is hij toch behoorlijk moe. Weer ‘de oude’ worden, dat kan nog lang duren.
Ieder van ons heeft wel de nodige gevolgen van de pandemie en de daarbij behorende maatregelen ondervonden. Mijn oudste zus is werkzaam in de thuiszorg. Het was er drukker dan ooit. Zij vertelde dat veel van haar collega’s serieus overwegen om te stoppen met het werk. Een zorgelijke ontwikkeling. Haar zwager lag 13 weken in het ziekenhuis waarvan 9 weken op de IC, maar overleefde het wel. Nu revalideren. Onze zwager zat van het ene moment op het andere zonder werk. Hij vulde zijn tijd met plannen maken voor een nieuw start in ‘het nieuwe normaal’. De thuiswerkers waren inmiddels redelijk gewend aan het ‘nieuwe werken’. Nieuwe bureaustoelen werden geleverd. We zijn het erover eens, het thuiswerken heeft zo zijn voordelen.
Begin juni mochten wij ook de 96e verjaardag vieren van mijn schoonmoeder. Zij woont nog zelfstandig, maar wel met de nodige zorg. Dat betekende dat wij haar gelukkig nog wel konden bezoeken, met de nodige voorzorgsmaatregelen. Zelf begrijpt ze er niet veel van. Corona, nooit van gehoord! De maatregelen neemt ze inmiddels voor lief. Mede gezien haar fragiele toestand hielden wij haar feestje klein en simpel. Desalniettemin genoot ze ervan.
Kortom, in de afgelopen maanden drong het besef goed door dat voor velen de zorgen heel groot zijn. De berichten van naasten werden aangevuld door de enorme hoeveelheid nieuwsberichten uit binnen en buitenland.
Ilja Pfeiffer doet dagelijks verslag in de krant over de situatie in Italië, het land waar hij woont. De beelden zijn duidelijk. Het leed is groot. Hoe indrukwekkend was het toen we de televisiebeelden zagen van de Italianen die massaal gehoor gaven aan de oproep om op de balkons te gaan staan om met elkaar te gaan zingen op een afgesproken tijdstip. De mooiste liederen galmden door de smalle straten van de verlaten steden.

Wij voelen ons bevoorrecht. Nog gezond en vitaal. En samen. Wij kunnen er nog op uit, mede dankzij de ‘intelligente lock down’. Wij ervaren tegelijkertijd een enorme drang om erop uit te trekken. Nu zijn wij altijd al graag op pad, maar een gevoel van onrust nu is hier waarschijnlijk nog meer debet aan. Onrust, want vooral in de beginperiode werd ik iedere ochtend wakker met het besef dat er ‘iets goed mis is in de wereld’! De rust om een boek te lezen heb ik eigenlijk helemaal niet. Erop uit, dat helpt. We genieten van de buitenlucht, de mooie natuur en het zonnetje daarbij. Na een lange wandel- of fietstocht is het weer goed thuiskomen. We kunnen er weer tegenaan.
We zoeken naar mogelijkheden om contact te leggen met mensen waar we nu even niet naartoe kunnen. Met de kinderen en kleinkinderen lukt dat wel. Face timen! We waren het al gewend met onze zoon en zijn gezin in Wenen. Daar liepen ze iets voor op Nederland. Al snel gingen ze in een strenge lock down. Mondkapjes op en zoveel mogelijk thuisblijven. Parken en speeltuinen gingen dicht. Lastig als je op een bovenwoning in het hartje van Wenen woont. Per saldo kwamen ze er goed doorheen. Bijna dagelijks kregen we foto’s van de gerechten die ze met elkaar uitprobeerden. We wisselden recepten uit. Ik bak weer eens een broodje. Face timen met mijn vader vergde wat oefening. Maar uiteindelijk lukte dat wonderwel. Hij had er duidelijk plezier in. Daar gaan we zeker mee door.
Met de missiezusters in het wereldhuis in Boxtel, mijn vroegere werkplek, was telefonisch contact de enige optie. Zij zijn nog best vitaal, ondanks hun hoge leeftijd. Naarmate de weken verstreken, voelden zij zich meer en meer opgesloten. Hun enige loopje buiten was in de kleine binnentuin van het huis. Ik had enorm met hen te doen. Sinds deze week mogen ze weer echt naar buiten.
En nu maar hopen dat het zo blijft. Geen tweede golf. Hopelijk kunnen we langzaam terug naar een ‘nieuw normaal’.
O ja, onze camperreis naar Amerika kon dus ook niet doorgaan. Twee dagen voor vertrek sloot Trump de grenzen voor Europeanen. Mijn vader, bepaald geen fan van Trump, was hem ditmaal erg dankbaar. Wij hebben de knop ook wel snel om kunnen zetten. Blij dat we nog in Nederland waren. Blij met een voucher, blij met een uitstel. Maar of we de reis volgend jaar kunnen maken?? We zullen het zien.
 
Karinke van der Leij


 
terug naar boven
 
Als gewone dingen ineens niet meer zo gewoon zijn
besef je hoe bijzonder gewone dingen zijn

 
Tijdens de afgelopen periode van coronacrisis hebben we ons met elkaar en voor elkaar ingezet - merendeels in vertrouwen. Een soort verbondenheid. Het leek een levenshouding: voor en met elkaar. Een verbondenheid naar toegenomen saamhorigheid. Onze levensstijl zorgde voor het al of niet verder verspreiden van het virus. Ik hoopte en hoop dat deze wake up-call bij veel mensen zal doorzetten. We zijn immers gebleken tot de kleinste atomen met elkaar verbonden te zijn. De meeste mensen deugen, roept Rutger Bregman in zijn gelijknamige boek (2019), waarmee hij het westerse beeld van de in wezen slechte mens omkeert.

Er was het besef van onheil, dat ons allen kon treffen. Ontregeling van de maatschappij, maar ook ontregeling van onszelf. Zelfs weldaden als stilte en rust kunnen ontregeling uitwerken. Er was verlangen naar positieve tekenen en vergezichten. ‘We worden bewuster, nu we anders met de dagelijkse gewoonten en omgang met elkaar om moeten gaan’, zo werd er gezegd. Maar wat is dat, ons bewustzijn?
De zoektocht naar een bewustzijn: 'We hebben geen goede definitie ... Prof. Sarah Durston

Sarah Durston, hoogleraar ontwikkelingsstoornissen van de hersenen, UMC Utrecht, en voorzitter Stichting Bewustzijn en Wetenschap, schreef juist vanmorgen (Trouw 30 juni ’20): ‘We hebben een bewustzijn, maar wat betekent dat eigenlijk? Elk organisme staat voortdurend in contact met zijn omgeving, alleen zijn we ons daar vaak niet van bewust.’ En zoals veel mensen die mediteren ervaar je dat je in jouw bewustzijn als het ware kunt wegzakken en je een veel duidelijker gevoel van verbondenheid krijgt met dat wat is. Zeker wanneer je samen in een groep de stilte ingaat, voel je onderlinge verbondenheid en een deel van een groter geheel. Op zo’n moment is het evident dat je niet alleen maar een los eindje met een los bewustzijn bent. Nogal eens wordt dit ook zo verwoord door deelnemers na een stiltesessie.

In het dagelijks leven zijn we ons meestal niet bewust van alle contact die we hebben met onze omgeving en ons organisme. We halen adem en verliezen huidschilfers. Zijn de bacteriën in onze darm onderdeel van ons of zijn dat losse organismen? Er is een voortdurende uitwisseling tussen ons systeem met de omgeving. Maar we kunnen bewustzijn niet echt omschrijven, het is een complexe materie, zeker vanuit de wetenschap van 2020 gezien.
 
Maar wanneer je open kunt staan voor - anders zien - kan het je zeker tot een hoger niveau van bewustzijn brengen. In de kunst uit het zich op een speciale manier. Je kunt niet verklaren waarom iets mooi is of je raakt. De ontroering is niet iets van ons ‘hoofdkantoor’ (uitspraak van Annemiek Schrijver in De Verwondering). Ga de stilte in en word vrij (ook van ieder oordeel). Volgens Sarah Durston heeft de wetenschap misschien ook eerst nog een nieuwe crisis nodig. En crisis dwingt ook om het nú anders te gaan doen. Creatiever op alle vlakken. Anders durven kijken naar jezelf, je omgeving, de ander. Misschien dat juist de afgelopen vier maanden ons een stukje daarnaartoe hebben kunnen leiden? 

Durf het een periode gewoon niet te weten. Laat je ontregelen.
 
Aline Verbaas, juni 2020

 
terug naar boven
Eye Candy Version 3  abstract modern colorful by brucegray1, $1600.00SCHEURVORMING BIJ DE LAMBERTUSKERK
 
De voormalige begraafplaats van de Vughtse Lambertuskerk wordt omgeven door een fraaie oude muur. Deze muur scheidt de tuin rond de kerk af van de percelen die gelegen zijn aan de Schoolstraat en de Taalstraat. In de afgelopen week is er rond de muur beroering ontstaan. Er zouden scheuren in de muur zitten. De burgerlijke gemeente spreekt zelfs van ‘scheurvorming’ wat nog wat dramatischer klinkt en heeft in het speeltuintje op de kruising van de Schoolstraat en de Torenstraat een bord geplaatst met het opschrift ‘Verboden de muur te beklimmen i.v.m. scheurvorming’. Toen uw verslaggever ter plaatse kwam stond de muur nog overeind maar was het bord, misschien doordat het zelf beklommen was, in het zand gevallen. Een buurtbewoner die al jaren bij de muur woont, vertelde dat hij de scheurvorming heeft zien aankomen. ‘Kerkelijke bomen duwen de muur omver. Dat is al lang aan de gang. Ik vraag me af waarom die bomen met alle geweld tegen de muur aan willen groeien. Tuininwaarts is er veel meer ruimte.’ Zorgen maakt hij zich niet om de muur. Wel om de kinderen die in de speeltuin spelen. ‘Ze kunnen onder de muur terecht komen, onder de duwende bomen en nu dus ook onder een waarschuwingsbord van de gemeente. Ik raad kinderen aan hier alleen met een bouwhelm op te spelen.’ De Lambertuskerk, die al jaren samen op weg is, betreurt de scheurvorming van harte en onderzoekt op welke wijze gevaarlijke situaties kunnen voorkomen. Een beklimbaar bord lijkt niet de beste oplossing.
 
terug naar boven
BIJBELSE TAFERELEN
in Vught


In het bijbelboek Openbaring is sprake van zeven engelen met bazuinen (8:2). Een ervan, waarschijnlijk de kleinste, is afgebeeld in een Vughtse voortuin. Waar o waar?

Schoonheidssalon Charisma (Nieuwsbrief 15) bevindt zich aan de Theresialaan.
terug naar boven

Kipgoulash

Kip goulash - Lekker en Simpel
 


Goulash maak je gemakkelijker en sneller met kip dan met rundvlees. Maar je kunt de kip in dit recept ook vervangen door het originele ingrediënt rundvlees.
 
Ingrediënten (twee personen)
 
150 gram zilvervliesrijst 
1 ui
1 rode en 1 gele paprika 
1 stengel bleekselderij 
250 gram kipfilet of kippendij
2 eetlepels olie
1 tl. paprika poeder
35 gram tomatenpuree
1 teentje knoflook
1 tl. komijnzaad
1 tl. tijm
snuf peper
1  bouillonblokje (kip of groente)
 
Bereiding

Kook de rijst gaar volgens de verpakking. Pel de ui en de knoflook en snijd in reepjes. Maak de paprika schoon en snijd in reepjes. Was de bleekselderij en snijd de stengels in smalle ringetjes. Snijd de kipfilet in blokjes. Bak de kipfilet in blokjes in 1 eetlepel olie aan alle kanten bruin en strooi er de kruiden over. Voeg ui, knoflook, de paprika en de bleekselderij toe, bak de groente 1 minuutje mee.
Maak van het blokje een halve liter bouillon. Schenk voorzichtig bij en breng alles aan de kook. Laat met deksel op de pan in ongeveer 5 minuten gaar worden. Voor een romige variant 25ml. crème fraîche en allesbinder toevoegen, zodat de saus de goede dikte krijgt. Serveer met de rijst en eventueel een frisse salade.
 
Jo etvagyat of te wel: smakelijk eten.
 
Willem
terug naar boven


EEN  NIEUWE  PEN
 
Een nieuwe pen schrijft
nieuwe gedichten
om gezichten op te lichten
met wat zonneschijn
of in het donker
met sterrengeflonker.
 
Een nieuwe pen schrijft
regel na regel na regel
lieve woorden om als zegel
te omarmen,
harten te verwarmen,
om toverwoord te zijn.
 
Een nieuwe pen schrijft:
‘Het is de Liefde die blijft!’
 
 
Vught, 2 november 2019
Mari-Anne an Oortmerssen ©

 

terug naar boven
Deze nieuwsbrief is samengesteld door Udo Doedens en Rose-Anne de Haan.
Heeft u vragen of wilt u een bijdrage leveren stuur dan een mail naar
predikant@lambertuskerkvught.nl
Twitter
Facebook
Website
Copyright © 2020 Lambertuskerk Vught, All rights reserved.


Wilt u uw voorkeuren wijzigen?
U kunt uw  gegevens bijwerken of u kunt zich afmelden
Email Marketing Powered by Mailchimp